کلاسهای IMO
حمل کالاهای خطرناک و آلودگیهای دریایی در کشتیهای دریایی به ترتیب در کنوانسیون بینالمللی ایمنی جان در دریا (SOLAS) و کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها (MARPOL) تنظیم شده است.
قسمتهای مرتبط با SOLAS و MARPOL به تفصیل بررسی شده و در کد بینالمللی کالاهای خطرناک دریایی (IMDG) گنجانده شده است، از این رو این کد به عنوان ابزار قانونی برای حمل و نقل دریایی کالاهای خطرناک و آلایندههای دریایی محسوب میشود. از 1 ژانویه 2004، کد IMDG به یک الزام اجباری تبدیل خواهد شد.
طبقهبندی کالاهای خطرناک
برای تمام روشهای حمل و نقل (دریایی، هوایی، ریلی، جادهای و آبهای داخلی)، طبقهبندی (گروهبندی) کالاهای خطرناک بر اساس نوع ریسک مربوطه توسط کمیته کارشناسان سازمان ملل متحد در حمل و نقل کالاهای خطرناک (UN) تهیه شده است.
کلاس 1: مواد منفجره.
زیرشاخه ۱.۱: مواد منفجره
از مواد منفجرهای تشکیل شده است که خطر انفجار انبوه دارند. انفجار انبوه به انفجاری گفته میشود که تقریباً به طور همزمان کل بار را تحت تأثیر قرار میدهد.
زیرشاخه 1.2: مواد منفجره
متشکل از مواد منفجرهای است که خطر پراکندگی دارند اما خطر انفجار گسترده ندارند.
زیرکلاس 1.3: مواد منفجره
متشکل از مواد منفجرهای است که خطر پراکندگی دارند اما خطر انفجار گسترده ندارند.
زیرکلاس 1.4: مواد منفجره
شامل مواد منفجرهای است که خطر انفجار جزئی دارند. تأثیرات انفجار به طور عمده به بسته محدود میشود و انتظار نمیرود که قطعاتی با اندازه یا برد قابل توجه پرتاب شوند. آتشسوزی خارجی نباید باعث انفجار تقریباً فوری کل محتویات بسته شود.
زیرگروه 1.5: مواد منفجره
از مواد منفجره بسیار غیرحساس تشکیل شده است. این بخش شامل موادی است که خطر انفجار دستهجمعی دارند، اما به قدری غیرحساس هستند که احتمال آغاز یا انتقال از سوختن به انفجار در شرایط عادی حملونقل بسیار کم است
زیرکلاس 1.6: مواد منفجره
متشکل از اقلامی بسیار حساسناپذیر است که خطر انفجار همگانی ندارند. این بخش شامل اقلامی است که تنها مواد منفجرهای بسیار حساسناپذیر دارند و احتمال وقوع یا گسترش ناگهانی آنها بسیار ناچیز است
